Поўны адпуст за памерлых 1–8 лістапада і Дзень успаміну памерлых – як дапамагчы блізкім

Што такое адпуст

Адпуст – гэта дараванне перад Богам часовай кары за грахі, ужо адпушчаныя адносна віны (ККК 1471). Поўны адпуст даруе ўсю часовую кару, частковы – яе частку. Касцёл удзяляе яго, чэрпаючы са скарбніцы заслуг Хрыста і святых. Вернікі могуць атрымаць адпуст для сябе або ахвяраваць яго за памерлых (ККК 1479); ахвяраваць яго за іншага жывога чалавека нельга.

За адпустам стаіць праўда пра Чыстэц і пра абцоўванне святых: памерлыя, якія праходзяць ачышчэнне, ужо не могуць самі сабе дапамагчы, але ім можа дапамагчы наша малітва і ахвяра. Шырэй мы пішам пра гэта ў артыкуле Чыстэц у вучэнні Касцёла.

Адпуст за памерлых 1–8 лістапада

З 1 па 8 лістапада можна штодня атрымаць поўны адпуст, які можна ахвяраваць толькі за памерлых. Дастаткова:

• наведаць могілкі,
• памаліцца там за памерлых – хоць бы ў думках.

У астатнія дні года за такое ж наведванне могілак з малітвай за памерлых можна атрымаць частковы адпуст.

Адпуст у Дзень успаміну памерлых – 2 лістапада

У Дзень успаміну ўсіх памерлых вернікаў можна атрымаць поўны адпуст за памерлых, наведаўшы касцёл або капліцу і прачытаўшы там «Ойча наш» і «Веру ў Бога».

Неабходныя ўмовы

Для атрымання поўнага адпусту патрэбныя таксама звычайныя ўмовы:

• стан асвячальнай ласкі і сакрамантальная споведзь,
• Святое Прычасце,
• малітва ў інтэнцыях Святога Айца (напрыклад, «Ойча наш» і «Вітай, Марыя»),
• адсутнасць прывязанасці да любога граху, нават лёгкага.

Поўны адпуст можна атрымаць адзін раз на дзень. Калі не хапае якой-небудзь умовы, адпуст частковы. Гэта, такім чынам, не «усё або нічога» – кожная малітва за памерлых мае вартасць, нават калі не ўдалося выканаць усіх умоў поўнага адпусту.

Як падрыхтавацца на практыцы

1. У канцы кастрычніка або на пачатку лістапада прыступіце да споведзі – адной споведзі дастаткова на некалькі дзён адпустаў.
2. Кожны дзень, калі хочаце атрымаць адпуст, прыміце Святое Прычасце і памаліцеся ў інтэнцыях Святога Айца.
3. На могілках памаліцеся за памерлых – напрыклад, дзясяткам ружанца або некалькі разоў паўторанай малітвай «Вечны супакой».
4. У думках пазначце, за каго Вы ахвяруеце адпуст: за канкрэтнага чалавека або за ўсіх памерлых.

Не абавязкова наведваць магілу блізкага чалавека – дастаткова наведаць любыя могілкі, таксама ў іншым горадзе ці краіне.

Частковыя адпусты на працягу ўсяго года

Дапамога памерлым не заканчваецца 8 лістапада. Частковы адпуст, які можна ахвяраваць за памерлых, звязаны, у прыватнасці, з малітвай «Вечны супакой дай ім, Пане» і з чытаннем Ютрані або Вечарні з Літургіі гадзін за памерлых. Кароткія малітвы Вы знойдзеце на старонцы малітва за памерлых.

Адпуст і Святая Імша за памерлага

Адпуст і Імша – дзве розныя рэчы. Адпуст – гэта дар, які Касцёл удзяляе на пэўных умовах. Святая Імша – гэта ўпрысутненне Ахвяры Хрыста, і Касцёл ад пачатку ахвяроўваў яе таксама за памерлых (ККК 1371). Сярод формаў дапамогі памерлым Катэхізіс называе міласціну, адпусты і пакаянныя ўчынкі, але перш за ўсё Эўхарыстычную Ахвяру (ККК 1032). Таму многія сем'і спалучаюць лістападаўскі адпуст з замовай Імшы за памерлага. Грыгарыянскія Імшы не з'яўляюцца адпустам – гэта трыццаць Імшаў, што цэлебруюцца дзень за днём за адну памерлую асобу (больш: грыгарыянскія Імшы).

Чаму 2 лістапада святары цэлебруюць тры Імшы

У Дзень успаміну памерлых кожны святар можа цэлебраваць тры Святыя Імшы. Гэты прывілей даў усяму Касцёлу Папа Бенедыкт XV у 1915 годзе (канстытуцыя «Incruentum Altaris»), падчас Першай сусветнай вайны, калі гінулі мільёны людзей. Толькі адну з гэтых Імшаў святар можа цэлебраваць у інтэнцыі, за якую прымае ахвяру; другую ён ахвяруе за ўсіх памерлых вернікаў, а трэцюю – у інтэнцыях Святога Айца.

Як яшчэ дапамагчы памерлым у лістападзе

• Святая Імша – паасобная Імша, навэнна за памерлых або трыццаць грыгарыянскіх Імшаў, якія можна замовіць праз форму.
• Выпамінкі – аднаразовыя, актаўныя або гадавыя.
• Асабістая малітва – «Вечны супакой», ружанец, Вяночак да Божай Міласэрнасці.

Крыніцы

• Апостальская Пенітэнцыярыя, Enchiridion Indulgentiarum (2002)
• Катэхізіс Каталіцкага Касцёла