Грыгарыянская Імша

Святыя грыгарыянскія імшы (часта называюцца ў скарочанай форме “грыгарыянка”) – гэта 30 Святых Імшаў, якія цэлебруюцца штодзень у інтэнцыі адной памерлай асобы.

Калі з якой-небудзь прычыны святар зробіць перапынак падчас цэлебрацыі 30 святых грыгарыянскіх Імшаў (нават на 27-ы дзень), ён павінен будзе распачаць нанова. Па гэтай прычыне цэлебрацыя грыгарыянкі з’яўляецца вялікай адказнасцю для святароў. Таму святары, якія згаджаюцца брацца за такое набажэнства, імкнуцца не дапусціць падобнай сітуацыі. Нават калі здараюцца доўгія падарожжы, водпуск ці іншыя акалічнасці, святары ведаюць, што на гэтыя 30 дзён павінны запланаваць Эўхарыстыю ў сваім календары.

Грыгарыянскія Імшы — гэта набажэнства, якое ўключае 30 Святых Імшаў, цэлебраваных штодня без перапынку за аднаго памерлага. Назва паходзіць ад святога папы Грыгорая Вялікага, які першым унёс такое практыкаванне ў жыццё. У сваім творы «Dialogues» ён апавядае, што маліўся 30 паслядоўных Імшаў (Ён распачаў яе яшчэ калі быў абатам бэнэдыктынскага манастыра св. Андрэя ў Рыме) за душу знаёмага манаха Юстуса, які пасля апошняй Імшы з’явіўся і сказаў, што быў вызвалены ад мукаў у Чыстцы. Гэтае падзея стала падмуркам новага абраду, які з цягам часу атрымаў прызнанне ў Касцёле і стаў важнай формай малітоўнага суфраганства. Згодна з пастановай Кангрэгацыі па Божым Кульце ад 24 лютага 1967 года, цэлебраваць гэтыя Імшы можа некалькі святароў і нават на розных алтарох, калі узнікае такая патрэба.

Святы Грыгорый Вялікі нарадзіўся ў Рыме каля 540 года ў знакамітай сенатарскай сям’і. У 32-гадовым узросце ён стаў прэфектам Вечнага Горада. Праз некаторы час пакінуў гэтую пасаду і заснаваў манастыр у сваім радавым палацы. Каля сарака гадоў прыняў пасвячэнне дыяканату з рук Папы Пелагія ІІ і сем гадоў служыў нунцыем пры двары візантыйскага імператара ў Канстанцінопалі. У 590 годзе быў абраны Папам.
Падчас яго пантыфікату да Касцёла далучыліся тры вялікія народы: англічане прынялі хрысціянства, а лангабарды і іспанцы вярнуліся ад арыянскай ерасі. Асаблівую ўвагу Грыгорый надаваў дабрачыннасці і клопату пра бедных, выкарыстоўваючы на гэта значныя касцёльныя сродкі. Гэты клопат стаў адметнаю рысай яго душпастырства і прыкладам для ўсіх наступных Папаў.
Ён напісаў шмат тэалагічных працаў. Асаблівую вядомасць атрымалі яго «Мараліі» (Moralia in Iob), якія паўплывалі на ўсю сярэднявечную думку. Некаторыя гаміліі Грыгорыя былі ўключаны ў сучасны брэвіярый.
Святы Грыгорый Вялікі памёр 12 сакавіка 604 года ў Рыме і быў пахаваны ў базыліцы святога Пятра. За ім замацавалася слава дасканалага пантыфіка і найменне «Вялікі». Ён прызнаны адным з чатырох вялікіх заходніх Айцоў Касцёла і лічыцца апекуном музыкантаў, спевакоў і харыстаў, а таксама касцёльных школаў.
Асабліва варта адзначыць, што яго абвесцілі святым па просьбе людзей, што сведчыць пра глыбокую пашану і перакананасць вернікаў у яго святасці. Таму вельмі сімвалічна, што менавіта ён стаў натхняльнікам традыцыі 30-дзённых эўхарыстычных малітваў за памерлых. Гэтая яго інтуіцыя пераканаўча пацверджана практыкай Божага народа, які на працягу стагоддзяў цэлебруе грыгарыянскія Імшы, просячы аб збаўленні для сваіх памерлых блізкіх.

Замаўляючы Святую Імшу праз сайт gregorianka.com, вы дапамагаеце ў адбудове санктуарыя Маці Божай Бялыніцкай у Бялынічах, бо менавіта там яны цэлебруюцца ў першую чаргу. Акрамя таго, святары з розных парафій Усходняй Беларусі таксама з радасцю бяруць на сябе гэтую адказную місію.
Каб больш дакладна даведацца, у якіх парафіях і якія святары служаць гэтыя Імшы, можна паглядзець спіс мясцовых супольнасцяў на сайце gregorianka.com.

На вашую электронную пошту, з якой вы з намі кантактуеце, мы адразу дасылаем прапанову даты і часу цэлебрацыі Святых Імшаў.
Потым, не пазней як праз два дні ад моманту пералічэння ахвяры на разліковы рахунак парафіі, высылаем пацвярджэнне аб цэлебрацыі. У ім пазначаецца:

• інтэнцыя;
• дата (ці даты);
• час цэлебрацыі кожнай Святой Імшы.

Адказ на пытанне «Як замовіць Святыя грыгарыянскія Імшы?» быў бы няпоўным, калі б мы не закранулі пытанне так званага “кошту”. На самым пачатку трэба ўнесці яснасць: Святая Імша не мае кошту, яна бясплатная. Таму слова «каштуе» мы ўжываем толькі ў двукоссі.
Правільнае разуменне гэтай рэчаіснасці — гэта ахвяраванне. Ахвяра на Святую Імшу выкарыстоўваецца для ўтрымання святароў, у тым ліку для аплаты падаткаў, унёскаў у ФСЗН і іншых патрэб. Вернікі складаюць розныя па памеры ахвяраванні за цэлебрацыю Святой Імшы ў пададзеных інтэнцыях.
Складана казаць пра канкрэтны памер ахвяравання, бо гэта заўсёды дабравольны ўнёсак, які вынікае з жадання дапамагчы святару ў яго служэнні. Святар цэлебруе не толькі Імшы, але і выконвае іншыя заданні, за якія не атрымлівае зарплаты ці ахвяраванняў: споведзь, духоўнае кіраўніцтва, вядзенне парафіяльных супольнасцяў, канцэлярыйная праца, а таксама клопат пра гаспадарчыя і адміністрацыйныя справы парафіі.
Віды ахвяраванняў:

• Індывідуальная інтэнцыя — ахвяра складаецца за адну Святую Імшу.
• 30 Святых грыгарыянскіх Імшаў — паколькі ў грыгарыянцы святар цэлебруе 30 Імшаў запар, вернікі звычайна складаюць ахвяраванне, якое адпавядае памеру ахвяры за адну Імшу, памножанай на трыццаць.

У ініцыятыве gregorianka.com удзельнічае шмат святароў усходняй часткі Беларусі, таму час чакання на цэлебрацыю грыгарыянскіх Імшаў звычайна нядоўгі. Для атрымання дакладнай інфармацыі рэкамендуем асабіста звязацца з намі.

Цэлебрацыя 30 Святых грыгарыянскіх Імшаў грунтуецца на глыбокай веры Божага народа і перакананні ў моцы Святой Імшы.
Зацікаўленасць гэтым набажэнствам пачалася пасля надзвычайнай падзеі.
Тут, у Бялынічах, можна пабачыць шмат вотаў, ахвяраваных у знак удзячнасці за атрыманыя ласкі. Напрыклад, адна сям’я дактароў прасіла аб цэлебрацыі 30 Святых Імшаў «к Нябеснаму Двору» ў інтэнцыі: «каб мы не выракліся Бога ў момант смерці». У той час абодва яны адначасова цяжка захварэлі, і лекары не давалі ім шанцаў на жыццё. Яны прынялі Сакрамэнт намашчэння хворых і Сакрамэнт пакаяння, а таксама замовілі грыгарыянскія Імшы. У выніку Пан Бог падараваў ім ласку здароўя, і сёння яны сведчаць пра Яго міласэрнасць сваім жыццём і працай.
Многія вернікі таксама даюць сведчанне пра ўнутраны супакой адносна сваіх памерлых блізкіх, які прыходзіць пасля завяршэння грыгарыянскіх Імшаў.