Імша за памерлага – значэнне і спосаб замовы

Чаму Касцёл ахвяруе Святую Імшу за памерлых

Малітва за памерлых – не пабожны дадатак да веры, а яе вынік. Калі мы верым у ўваскрасенне і ў еднасць святых, мы верым і ў тое, што смерць не перарывае сувязі паміж намі і тымі, хто адышоў. Катэхізіс Каталіцкага Касцёла вучыць, што Эўхарыстычная Ахвяра складаецца таксама за вернікаў памерлых, «якія памерлі ў Хрысце, але яшчэ не цалкам ачышчаны», каб яны маглі ўвайсці ў святло і супакой Хрыста (ККК 1371).

У тым жа месцы Катэхізіс нагадвае словы паміраючай святой Монікі, запісаныя яе сынам, святым Аўгусцінам: яна прасіла не клапаціцца пра месца яе пахавання, а памятаць пра яе пры алтары Пана. Гэтую просьбу многія з нас чулі – наўпрост або без слоў – ад уласных бацькоў і дзядоў.

ККК 1032 дадае, што Касцёл з першых стагоддзяў шанаваў памяць памерлых і ахвяраваў за іх малітвы, «асабліва Эўхарыстычную Ахвяру», каб яны пасля ачышчэння маглі дайсці да аглядання Бога. Касцёл раіць таксама міласціну, адпусты і пакаянныя ўчынкі.

Ці дапамагае Імша памерлым?

Святая Імша – не «наша» малітва ў звычайным сэнсе. На алтары ўпрысутняецца адзіная Ахвяра Хрыста, а мы просім, каб яе плён ахапіў канкрэтнага чалавека. Таму Касцёл ставіць Эўхарыстыю на першае месца сярод формаў дапамогі памерлым. Само ачышчэнне пасля смерці Касцёл называе Чыстцом.

Адначасова трэба гаварыць сумленна: мы не ведаем стану душы памерлага і не вымяраем вынікаў малітвы. Замаўляючы Імшу, мы не «забяспечваем» збаўлення, а з даверам даручаем блізкага чалавека міласэрнасці Бога. Бэнэдыкт XVI пісаў у энцыкліцы Spe salvi (48), што наша малітва за памерлага можа стаць «невялікім этапам яго ачышчэння» і што ніколі не позна крануць сэрца іншага. Кодэкс кананічнага права дазваляе святару ахвяраваць Імшу за любога чалавека, як за жывых, так і за памерлых (кан. 901).

«За душу памерлага» ці «за памерлага»?

Абедзве формы правільныя і сустракаюцца ў парафіях. Кажучы «Імша за душу», мы падкрэсліваем, што просім пра ачышчэнне і збаўленне гэтага чалавека цяпер, да ўваскрасення целаў. Кажучы «за памерлага» або «за св. п.», мы даручаем Богу ўсяго чалавека, з імем і гісторыяй яго жыцця, у надзеі на ўваскрасенне. У інтэнцыі дастаткова імя і прозвішча – не трэба дапісваць слова «душа», каб Імша была ахвяравана менавіта з гэтай мэтай.

Варта таксама памятаць, што Касцёл моліцца за памерлых у кожнай Святой Імшы: у Эўхарыстычнай малітве ёсць пастаянны ўспамін памерлых, які даручае Богу тых, хто адышоў з надзеяй уваскрасення, і ўсіх памерлых, чыю веру ведае толькі Ён. Замоўленая інтэнцыя робіць так, што канкрэтны чалавек у гэтай малітве названы і даручаны асабліва.

Якія Імшы можна замовіць за памерлага

Грыгарыянка мае ў гэтай традыцыі асаблівае месца – яе пачаткі звязаныя з Папам Грыгорыем Вялікім (VI стагоддзе). Яе правілы – у прыватнасці тое, што яна цэлебруецца толькі за адну памерлую асобу, – мы апісваем на старонцы што такое грыгарыянка. Пахавальную Імшу не замаўляюць праз інтэрнэт: яе цэлебруе парафія, у якой адбываецца пахаванне. Затое ўжо ў дзень смерці можна замовіць наступныя Імшы, якія будуць суправаджаць памерлага пасля пахавання.

Калі замовіць Імшу за памерлага

Няма дрэннага моманту для малітвы за памерлых. На практыцы сем'і часцей за ўсё замаўляюць Імшы:

• адразу пасля смерці – у першыя дні і тыдні жалобы, часта як навэнну або серыю з трыццаці Імшаў; калі думаеце пра грыгарыянку, прачытайце, калі пасля смерці яе замовіць,
• у гадавіну смерці – першую і кожную наступную; тады варта пазначыць канкрэтную дату,
• у лістападзе – ва ўрачыстасць Усіх Святых, у Дзень успаміну памерлых і на працягу ўсяго месяца, калі Касцёл асабліва моліцца за памерлых; пра адпуст за памерлых 1–8 лістапада мы пішам асобна,
• у дзень імянін або нараджэння памерлага, у гадавіну шлюбу памерлых бацькоў,
• без асаблівай нагоды – калі нехта ўзнікае ва ўспамінах, сніцца, або проста хочам пра яго памятаць.

Калі праз гады высвятляецца, што за кагосьці з сям'і ніхто ніколі не замаўляў Імшы, гэта можна зрабіць у любы момант. Касцёл не вызначае тэрміну, пасля якога малітва за памерлага губляе сэнс.

Як сфармуляваць інтэнцыю

Інтэнцыя павінна быць кароткай і адназначнай: хто павінен быць даручаны Богу і, магчыма, з якой нагоды. Скарачэнне «св. п.» азначае «святой памяці». Прыклады:

• «За св. п. Яна Кавалёва»,
• «За св. п. Марыю Навіцкую ў 1-ю гадавіну смерці»,
• «За св. п. бацькоў Станіслава і Алену, а таксама памерлых з сям'і Вішнеўскіх»,
• «За св. п. Ганну Зяленкевіч, з просьбай аб вечным шчасці ў небе»,
• «За памерлых з сем'яў Кавалёвых і Навіцкіх»,
• «За душы ў Чыстцы, за якія ніхто не моліцца».

У інтэнцыі грыгарыянскіх Імшаў пазначаем толькі адну асобу, напрыклад «За св. п. Юзафа Маліноўскага – грыгарыянскія Імшы». Пры паасобнай Імшы і навэнне можна назваць некалькі імёнаў. Больш узораў – таксама за жывых – мы сабралі на старонцы імшальныя інтэнцыі.

Як замовіць Імшу за памерлага анлайн у Бялынічах

1. Запоўніце форму на гэтай старонцы або напішыце нам на e-mail ці ў WhatsApp. Пазначце інтэнцыю, від Імшы (паасобная, навэнна, грыгарыянка) і – калі гэта мае значэнне – дату.
2. Мы адкажам па e-mail з прапановай тэрміну і часу Імшаў.
3. Вы складаеце ахвяру на рахунак парафіі. Што такое ахвяра за Імшу і чаму гэта не «аплата», мы тлумачым на старонцы ахвяра за Імшы.
4. Не пазней як праз 2 дні пасля атрымання ахвяры Вы атрымаеце пацвярджэнне з інтэнцыяй, датай (або датамі) і часам кожнай Імшы – глядзіце, як выглядае пацвярджэнне.

Імшы мы цэлебруем перш за ўсё ў парафіі Маці Божай Бялыніцкай у Бялынічах, а калі інтэнцый больш – таксама з дапамогай святароў іншых парафій усходняй Беларусі. Ахвяры падтрымліваюць служэнне святароў і аднаўленне санктуарыя. За адну памерлую асобу можна таксама адразу замовіць грыгарыянскія Імшы.

Як перажыць Імшу, замоўленую за блізкага

Замова Імшы не вызваляе ад асабістай малітвы – хутчэй запрашае да яе. Калі можаце, у дзень Імшы, якая цэлебруецца ў Бялынічах, удзельнічайце ў Эўхарыстыі ва ўласнай парафіі і ахвяруйце за памерлага Святое Прычасце. Добра прачытаць дома «Вечны супакой», дзясятак ружанца або ўрывак са Святога Пісання, напрыклад пра ўваскрашэнне Лазара (Ян 11). Многім людзям у жалобе дапамагае наведаць магілу менавіта ў гэты дзень. Калі ў сям'і ёсць дзеці, варта сказаць ім, за каго і чаму ахвяруецца гэтая Імша, – гэта самы просты ўрок веры ў вечнае жыццё.

Крыніцы

• Катэхізіс Каталіцкага Касцёла, № 1371 (Эўхарыстыя за памерлых): vatican.va
• Катэхізіс Каталіцкага Касцёла, № 1030–1032 (канчатковае ачышчэнне): vatican.va
• Бэнэдыкт XVI, энцыкліка Spe salvi, № 48: vatican.va (па-польску)
• Кодэкс кананічнага права, кан. 901 і 945–958 (імшальныя інтэнцыі і ахвяры).