Gregoriaanse missen

Gregoriaanse missen (in het Pools vaak kortweg „gregorianka” genoemd) zijn dertig heilige missen die dag na dag worden opgedragen voor één overledene.

Gregoriaanse missen worden dag na dag opgedragen, zonder onderbreking. Volgens de verklaring van de Congregatie van het Concilie van 24 februari 1967 gaat de reeks niet verloren als de continuïteit door een onvoorzien beletsel wordt onderbroken (bijvoorbeeld een plotselinge ziekte van de priester): de ontbrekende missen worden op de volgende dagen opgedragen, totdat het volle aantal van dertig is bereikt. Daarom plannen priesters die Gregoriaanse missen op zich nemen voor die hele periode een dagelijkse eucharistieviering in – ook tijdens een reis of vakantie. De missen hoeven niet door dezelfde priester of aan hetzelfde altaar te worden opgedragen.

De gewoonte van dertig Gregoriaanse missen gaat – zoals de naam al zegt – terug op paus Sint-Gregorius de Grote. Hij bad op deze manier voor een overleden benedictijnse monnik die hij goed kende, en beschreef deze praktijk in zijn werk Dialogen.

Sint-Gregorius werd rond het jaar 540 in Rome geboren in een voorname senatorenfamilie. Op 32-jarige leeftijd werd hij prefect van de Eeuwige Stad; enige tijd later legde hij zijn ambt neer en stichtte hij een klooster in het paleis van zijn familie. Rond zijn veertigste ontving hij de diakenwijding uit handen van paus Pelagius II en daarna was hij zeven jaar pauselijk gezant aan het keizerlijk hof in Constantinopel. In 590 werd hij tot paus gekozen.
Tijdens zijn pontificaat werden de Angelsaksen in de Kerk opgenomen, en de Longobarden en de Spanjaarden keerden zich af van de ariaanse ketterij. Hij had bijzondere zorg voor de armen en behoeftigen en besteedde daaraan aanzienlijke kerkelijke middelen. Hij schreef veel theologische werken, waarvan het beroemdste – Moralia in Iob (Commentaar op het boek Job) – een enorme invloed had op de hele middeleeuwse theologie. Enkele van zijn homilieën zijn opgenomen in het huidige getijdengebed.
Hij stierf op 12 maart 604 in Rome en werd begraven in de Sint-Pietersbasiliek. Hij werd bekend als het voorbeeld van een paus-herder en kreeg de bijnaam „de Grote”. Hij is een van de vier grote kerkvaders van het Westen en patroon van musici, zangers, koorleden en kerkelijke scholen.
Hij werd heilig verklaard op verzoek van de gelovigen, die van zijn heiligheid overtuigd waren. Het is veelzeggend dat juist hij de inspiratie werd voor het dertigdaagse eucharistische gebed voor de overledenen – een praktijk die het volk van God eeuwenlang troost en hoop heeft gebracht.

Wie via gregorianka.com heilige missen laat opdragen, draagt bij aan de herbouw van het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Białynicze – daar worden ze immers in de eerste plaats opgedragen. Daarnaast zijn ook priesters uit verschillende parochies in het oosten van Wit-Rusland graag bereid Gregoriaanse missen op te dragen. Meer informatie over de parochies en priesters vindt u op gregorianka.com.

Ja. Naar het e-mailadres waarmee u contact met ons opneemt, sturen we een voorstel voor de datum en het tijdstip van de missen. Vervolgens ontvangt u, uiterlijk twee dagen nadat uw misstipendium op de rekening van de parochie is ontvangen, een officiële bevestiging van de Gregoriaanse missen. Daarin staan:

• de opgegeven intentie,
• de datum of data,
• het tijdstip van elke heilige mis.

Allereerst moet duidelijk gezegd worden: de heilige mis heeft geen prijs, zij is onbetaalbaar. Het woord „kosten” wordt alleen bij wijze van spreken gebruikt. De juiste term is misstipendium: een vrijwillige gave van de gelovigen.
Het stipendium is bestemd voor het levensonderhoud van de priester en dekt ook belastingen, bijdragen en andere noodzakelijke uitgaven. De hoogte van het stipendium is altijd vrijwillig en hangt af van uw mogelijkheden en uw wens om de Kerk te steunen. Een priester verricht immers ook veel andere diensten waarvoor hij geen vergoeding ontvangt – zoals de biecht, geestelijke begeleiding, het leiden van parochiegemeenschappen en administratief en praktisch werk.

• Een mis voor een persoonlijke intentie – de gelovigen geven een stipendium voor één heilige mis.
• 30 Gregoriaanse missen – omdat ze dag na dag worden opgedragen, geven de gelovigen gewoonlijk een stipendium dat overeenkomt met dertig keer het stipendium voor één heilige mis.

Aan het initiatief gregorianka.com nemen veel priesters uit het oosten van Wit-Rusland deel, daarom is de wachttijd meestal niet lang. Voor precieze informatie kunt u het beste rechtstreeks contact met ons opnemen.

De praktijk van dertig Gregoriaanse missen komt voort uit het diepe geloof van het volk van God en de overtuiging van de kracht van de eucharistie.
Het begon met een bijzondere gebeurtenis: aan paus Sint-Gregorius de Grote verscheen in een droom een overleden monnik, die vroeg om dertig missen, dag na dag opgedragen. Toen die voltooid waren, verscheen de monnik opnieuw en dankte hij voor de ontvangen barmhartigheid en verlossing.
Getuigenissen van gelovigen bevestigen ook vandaag de vruchtbaarheid van deze praktijk. In het heiligdom in Białynicze hangen talrijke ex voto's, geschonken uit dankbaarheid voor ontvangen genaden. Zo liet een artsenechtpaar dertig missen „aan het Hemelse Hof” opdragen, met de bede dat zij in het uur van hun dood God niet zouden verloochenen. Beiden waren ernstig ziek geworden en de artsen gaven hun geen enkele kans. Zij ontvingen het sacrament van de ziekenzalving en het sacrament van de biecht, en lieten ook een reeks van dertig missen opdragen. Tegen alle verwachtingen in herstelden zij en tot op de dag van vandaag loven zij God met hun leven en hun werk.
Gelovigen getuigen ook van de innerlijke vrede over hun overleden dierbaren die komt nadat de dertig Gregoriaanse missen zijn voltooid.