За каго можна замовіць грыгарыянскую Імшу?

Кароткі адказ

Грыгарыянскія Імшы замаўляюць за адну памерлую асобу. Гэта можа быць хтосьці, хто памёр нядаўна або шмат гадоў таму, католік або чалавек іншага веравызнання, а таксама той, хто сам адабраў сабе жыццё. Грыгарыянку не цэлебруюць за некалькі асоб адначасова і не за жывых. Што такое сама грыгарыянка, мы тлумачым у артыкуле Што такое грыгарыянка?

Чаму толькі за адну асобу?

Так гэтая практыка склалася ад самага пачатку: святы Грыгорый Вялікі загадаў цэлебраваць трыццаць Імшаў за аднаго памерлага – манаха Юстуса. Касцёл, прызнаючы давер вернікаў да трыццаці грыгарыянскіх Імшаў, адносіць яго менавіта да гэтай формы: серыі, ахвяраванай за адну памерлую асобу. Ордэны і парафіі аднадушна апісваюць грыгарыянку як інтэнцыю «толькі за адну памерлую асобу».

Гэта не азначае, што Імша, ахвяраваная за некалькі памерлых, мае меншую вартасць, – кожная Эўхарыстыя ёсць Ахвярай Хрыста. Гаворка ідзе пра вернасць канкрэтнай практыцы, якую прызнаў Касцёл. Серыя з трыццаці Імшаў за дзве асобы – ужо не грыгарыянка ў строгім сэнсе, а звычайная серыя Імшаў у інтэнцыі памерлых.

Сужэнцы, бацькі, «уся сям'я»

Найчасцейшае пытанне: ці можна замовіць адну грыгарыянку за памерлых бацькоў або за мужа і жонку? Не – але ёсць добрыя рашэнні:

• асобная грыгарыянка за кожную асобу – яны могуць цэлебравацца ў адзін і той жа час рознымі святарамі або адна за адной;
• навэнна Імшаў за памерлых – дзевяць Імшаў, якія можна ахвяраваць за некалькі асоб, напрыклад за абодвух бацькоў;
• гадавыя выпамінкі – малітва на працягу ўсяго года за памерлых з сям'і, чые імёны Вы пададзіце.

Ці можа грыгарыянка быць за жывога?

Не. Грыгарыянка па сваёй сутнасці – малітва за памерлага: так яе апісвае святы Грыгорый і так яе разумее Касцёл. За жывых – хворых, у цяжкай сітуацыі, аддаленых ад Бога – замаўляюць іншыя формы малітвы:

• 30 Імшаў к Нябеснаму Двору – трыццаць Імшаў за жывую асобу; часам іх называюць «грыгарыянкай за жывых», хоць гэта асобная практыка;
• навэнна Імшаў за жывых – дзевяць Імшаў у пільнай патрэбе, напрыклад перад аперацыяй.

Вядома, можна таксама замовіць паасобную Імшу ў любой інтэнцыі. Агляд усіх форм знойдзеце на старонцы навэнны, выпамінкі і іншыя імшальныя інтэнцыі.

За няверуючага або чалавека іншага веравызнання

Так. Кодэкс кананічнага права пастанаўляе, што святар можа ахвяраваць Імшу за любога чалавека – як за жывых, так і за памерлых (кан. 901). У эўхарыстычнай малітве Касцёл даручае Богу «ўсіх памерлых, веру якіх толькі Ты адзін ведаў». Таму грыгарыянку можна замовіць за праваслаўнага дзядулю, за суседку-пратэстантку або за бацьку, які пры жыцці быў далёка ад Касцёла. Гэта не перакрэслівае яго перакананняў – гэта акт любові тых, хто за яго моліцца.

За чалавека, які адабраў сабе жыццё

Так. Сем'і ў такой сітуацыі часта баяцца, што гэта «не выпадае» або што Касцёл адмовіць. Гэта не так. Катэхізіс вучыць, што не трэба губляць надзеі на збаўленне людзей, якія адабралі сабе жыццё: Бог шляхамі, вядомымі толькі Яму, можа даць ім магчымасць збаўчага жалю, а Касцёл моліцца за іх (ККК 2283). Катэхізіс нагадвае таксама, што цяжкія псіхічныя расстройствы, пакуты або страх могуць памяншаць адказнасць чалавека (ККК 2282). Грыгарыянка за такую асобу – вельмі добры спосаб даверыць яе Божай міласэрнасці і самому знайсці крыху спакою.

За таго, хто памёр даўно

Так. Ніякага часавага абмежавання няма. Многія замаўляюць грыгарыянку за бацькоў ці дзядоў, якія памерлі дзесяцігоддзі таму, – у гадавіну смерці, у лістападзе або тады, калі адчуюць такую патрэбу. Мы не ведаем, як праходзіць ачышчэнне пасля смерці, таму малітва за памерлых ніколі не бывае «спозненай». Больш пра выбар тэрміну – у артыкуле Калі замовіць грыгарыянскую Імшу?

Як падаць інтэнцыю

Дастаткова імя і прозвішча памерлай асобы, напрыклад «за св. п. Яна Кавалёва». Не трэба пазначаць дату або прычыну смерці, веравызнанне ці ступень сваяцтва. Калі Вы ўжо ведаеце, за каго хочаце ахвяраваць грыгарыянку, можаце адразу замовіць грыгарыянскія Імшы ў Бялынічах.

Крыніцы

• Езуіты, парафія св. Стэфана – імшальныя інтэнцыі (па-польску)
• Кодэкс кананічнага права – кан. 901
• Катэхізіс Каталіцкага Касцёла – № 958, 1032, 2282–2283